Ημερομηνία Δημοσίευσης 22/11/2019  23:26
 
 

Η τόλμη έφερε την αρετή

Τ

ο φωτογραφικό άλμπουμ της βραδιάς θα μπορούσε να δημοσιευτεί ολόκληρο αντί φλύαρης κριτικής και να αποδώσει εύγλωττα το φιλμ του αγώνα. Χωρίς λόγια και χωρίς αριθμούς.
Σε όλα σχεδόν τα ενσταντανέ, οι παίκτες του Παναθηναϊκού εικονίζονται να ζητωκραυγάζουν παθιασμένοι, να αλληλοσυγχαίρονται, να φουσκώνουν από χαρά και υπερηφάνεια.
Ναι, πρόκειται για την ίδια ομάδα που ηττήθηκε από το λείψανο της Άλμπα στο ΟΑΚΑ, η ίδια που αντιμετωπίζει για πολλοστή φορά την οδυνηρή διαδικασία της απρογραμμάτιστης αλλαγής προπονητή.Λίγες μέρες μετά το στραπάτσο της προηγούμενης Πέμπτης, ο Παναθηναϊκός που έχανε τους αγώνες από το αεροδρόμιο άλωσε κατά σειρά το Κάουνας και το Μόναχο.
Το σακούλι του είναι κάτι παραπάνω από μισογεμάτο, αλλά η γεύση ανεβαίνει στα χείλη γλυκόπικρη. Το 6-4 θα μπορούσε να είναι ακόμη και 9-1, αν δεν χάνονταν κοροϊδίστικα τρεις αγώνες στον πόντο.
Ο Παναθηναϊκός νίκησε τη Μπάγερν (και τη Ζαλγκίρις) με «Άρτζι-μπολ» της καλύτερης μορφής, αλλά αυτή είναι η μισή αλήθεια.
Ο πάγκος έκανε τη διαφορά, όχι μόνο με τα συστήματα και το κοουτσάρισμα, αλλά και με την τόλμη, μέσω της οποίας αναδείχθηκε η αρετή.
Απηυδισμένος με το «μια σου και μια μου» που οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε επικράτηση του γηπεδούχου, ο Γιώργος Βόβορας αποφάσισε να εφαρμόσει τακτική «σοκ και δέος».
Το ανορθόδοξο σχήμα που εμφανίστηκε στο παρκέ της Audi Dome για το δεύτερο ημίχρονο δεν είχε ελαττωματικούς αμυντικούς κρίκους ούτε παίκτες ανήμπορους να ορθώσουν ανάστημα απέναντι στα κορμιά των Γερμανών.
Το κουιντέτο καμικάζι των Καλάθη, Παπαπέτρου, Τόμας, Μήτογλου, Μπεντίλ φράκαρε τις ρακέτες, έκρυψε τον ορίζοντα του έως τότε ασταμάτητου «Μoose», κυριάρχησε στα ριμπάουντ και έκανε το γήπεδο να μοιάζει πολύ μικρό στα μάτια των Γερμανών.
Η αποτελεσματική άμυνα έφερε αιφνιδιασμούς, η ρέντα των Παπαπέτρου, Τόμας γέμισε το αντίπαλο καλάθι με τρίποντα, ο Καλάθης βρήκε τον εαυτό του χωρίς να χρειάζεται δεύτερο χειριστή δίπλα του και τα κενά του πρώτου ημιχρόνου εκμηδενίστηκαν.
Αν η Μπάγερν άνοιξε το ματς με σερί 19-10, το οφείλει στον απελπιστικά αδύναμο στα μετόπισθεν άξονα Φρεντέτ-Παπαγιάννη.
Οι δυό τους έβαλαν 3-4 καλαθάκια στην άλλη άκρη, αλλά την ίδια στιγμή οι προσωπικοί τους αντίπαλοι, Λο και Μονρό, έκαναν πάρτι στην επίθεση.
Ο Φρεντέτ παρακολούθησε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο από τον πάγκο, όπως και ο κρύος Παππάς. Ουσιαστικά, δεν χρησιμοποιήθηκε μετά την ανάπαυλα ούτε ο αόρατος Τζόνσον, παρά μόνο για να δώσει λίγες ανάσες στον Παπαπέτρου.
Εφ' όσον ο Ρικ Πιτίνο βρει τρόπους για να αξιοποιήσει τους δύο χρυσοπληρωμένους συμπατριώτες του, ο Παναθηναϊκός μπορεί να γαργαλήσει τις πατούσες των πρωτοπόρων στο τρίμηνο που ακολουθεί.
Αν δεν μπορεί να το πράξει ολόκληρος Πιτίνο, ποιος μπορεί;
Απέναντι στη Μπάγερν που έχει αξιόλογο υλικό αλλά υστερεί πολύ προπονητικά, ο Παναθηναϊκός πήρε το ματς χάρη στη συνεισφορά των παικτών που ήρθαν από τον πάγκο.
Τα 21 λεπτά συμμετοχής του Ντίνου Μήτογλου και τα 23 του Μπεν Μπεντίλ σε νικηφόρο ματς αποτελούν τίτλος τιμής για τους δύο εφεδρικούς, οι οποίοι μάζεψαν 10 ριμπάουντ και πέτυχαν 15 πόντους, χώρια οι 4 ασίστ και τα 3 κλεψίματα.
Οι άλλοι τρεις ψηλοί του Παναθηναϊκού πήραν όλοι μαζί ακριβώς 1 ριμπάουντ! Ωστόσο, το κοντέρ της στατιστικής έγραψε ισοπαλία στη μάχη των αιθέρων (31-30), μολονότι η Μπάγερν μετρούσε +7 στην πρώτη περίοδο.
Ο Ταϊρίς Ράις αισθάνθηκε σαν στο σπίτι του μόλις ξαναπάτησε το έδαφος της Γερμανίας και κέρδισε τον άτυπο τίτλο του MVP με 13 πόντους και 5 ασίστ, χωρίς να πάθει ζημιές στην άμυνα.
Όταν ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε να παίξει με δύο χειριστές για να υπερασπιστεί ευκολότερα τα κεκτημένα, το δίδυμο Καλάθη-Ράις τελείωσε τη δουλειά με σιγουριά και μπρίο.
Ο Γιώργος Βόβορας ανέλαβε τα ηνία σε μία πολύ δύσκολη στιγμή και οδήγησε την ομάδα σε ένα πολύ σημαντικό «νταμπλ», πριν παραδώσει ξανά τη σκυτάλη στον Πιτίνο.
Ουδείς δικαιούται να πει αβασάνιστα «no» στον θρύλο των πάγκων, αλλά το αφήγημα σηκώνει και δεύτερη ανάγνωση. Μήπως ο ικανότατος Βόβορας δικαιούται μία ευκαιρία για να δείξει αν μπορεί να γίνει νέος Ιτούδης;
Θα χρειαστεί να περιμένουμε αρκετά μέχρι να το μάθουμε, αλλά η διαρκής μαθητεία δίπλα στον Πιτίνο (και στους προκατόχους του) μοιάζει ιδανικό φροντιστήριο για τον θριαμβευτή του Μονάχου και του Κάουνας.
Η σεζόν τελειώνει για τον Παναθηναϊκό αρχές Ιουνίου, αλλά διαισθάνομαι ότι ο Βόβορας θα έχει δουλειές με φούντες και μέσα στο κατακαλόκαιρο.