Ημερομηνία Δημοσίευσης 12/06/2019  10:03
 
 

Αλέξανδρος Λυκουρέζος Η εξομολόγηση για τη Ζωή Λάσκαρη | Τα 41 χρόνια έρωτα & το πρωί που έφυγε από τη ζωή

Αλέξανδρος Λυκουρέζος
Η εξομολόγηση για τη Ζωή Λάσκαρη | Τα 41 χρόνια έρωτα  το πρωί που έφυγε από τη ζωή
Αλέξανδρος Λυκουρέζος
Η εξομολόγηση για τη Ζωή Λάσκαρη | Τα 41 χρόνια έρωτα  το πρωί που έφυγε από τη ζωή
Τ

ον Αλέξανδρο Λυκουρέζο υποδέχθηκε λίγο «Μετά τα Μεσάνυχτα» της Τρίτης η Ελεονώρα Μελέτη. Σε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη ο γνωστός ποινικολόγος άνοιξε το κεφάλαιο Ζωή Λάσκαρη μιλώντας για τη γνωριμία τους, τα 41 χρόνια σχέσης και έρωτα αλλά και την απώλειά της, μια απώλεια που όπως έχει δηλώσει επανειλλημένως του στοίχισε ιδιαίτερα.
 
Μιλώντας για τη γνωριμία τους, τον Φεβρουάριο του 1976, ο γνωστός δικηγόρος παραδέχθηκε πως το μόνο που γνώριζε ήταν το όνομά της καθώς δεν είχε τύχει να δει κάποια από τις ταινίες της γνωστής πρωταγωνίστριας στον Κινηματογράφο, σχολιάζοντας πως μόλις την είδε να μπαίνει από την πόρτα του γραφείου του ήταν μια θαυμάσια έκπληξη που τον γοήτευσε.
 
Λίγους μόλις μήνες αργότερα, το ζευγάρι ενώθηκε με τα ιερά δεσμά του γάμου, ενώ ο ίδιος αναφέρθηκε και στην κόρη της Ζωής Λάσκαρη από τον πρώτο της γάμο, Μάρθα Κουτουμάνου, την οποία όπως δήλωσε τη μεγάλωσε σαν δικό του παιδί.
 
«Από επτά ή οκτώ ετών ζούσε μαζί μας η Μάρθα. Την αγάπησα και δεν την ξεχώρισα ποτέ από τα άλλα μου τρία παιδιά, την είχα σαν παιδί μου, όχι από υποχρέωση από αληθινή αγάπη, μεγάλωσε μαζί μας, ήμουν κοντά της σε όλη τη διαδρομή της, όταν παντρεύτηκε τον μακαρίτη τον Βλάσση έζησε μαζί του και όταν εφυγε από τη ζωή ο Βλάσσης ήρθε και έμεινε ξανά μαζί της, μετά από διάφορες διακυμάνσεις. Συνεπώς, μεγάλωσε πραγματικά κοντά μας και κοντά μου και ουδέποτε την ξεχώρισα από τα άλλα μου παιδιά» δήλωσε κατηγορηματικά.
 

 
Ο ίδιος περιέγραψε και την ημέρα που έφυγε από τη ζωή η Ζωή Λάσκαρη, ενώ με αρκετά ποιητικό τρόπο σχολίασε πως για εκείνον η είδηση του θανάτου της ήταν «σαν ένας κεραυνός, διότι η Ζωή έφυγε στον ύπνο της. Όπως την άφησα το πρωί που έφυγα από το σπίτι για να πάω στο γραφείο, έτσι τη βρήκα όταν γύρισα. Για μας όμως ήταν ένας κεραυνός και μια καταιγίδα φοβερή, με την οποία προσπαθήσαμε όλοι να διαχειριστούμε».